Yerba Mate

Nazwa Yerba Mate według fachowców analizujących pochodzenie naparu została nadana przez jezuitów. Otrzymano ją z połączenia łacińskich wyrażeń - herba, co oznacza zioło i Mati, czyli tykwa. Tykwa wykorzystywana jest do parzenia zioła. Indiańska nazwa tego naparu to caa. Od lat Yerba Mate nie posiada własnej nazwy wymyślonej przez Polaków, jaka byłaby normalnie używana, jednak duża liczba Polaków kojarzy nazwę Yerba Mate i takiej właśnie używa na określanie tego wyrobu. Yerba Mate swoją popularność zdobywało już w XVII wieku, gdy naobszary dorzecza popularnej rzeki Parany przybyli Jezuici. Misjonarze Jezuiccy spotkali mieszkańców i stwierdzili, że ich najczęściej zażywaną używką są zielone liście krzewu, które pojawiają tutaj prawie na każdym metrze, a określano go w późniejszym okresie ostrokrzewem paragwajskim. Misjonarze zaobserwowali także że pozytywny wpływ na organizm ma zażycie tych krzewów - zmniejszało głód oraz eliminowało zmęczenie. W co niektórych przypadkach zauważalne było też jaśniejsze myślenie. Napar Yerba Mate rozpowszechniony został m. in. na mapie Europy, zwanej Starym Kontynentem. Dokonali tego Jezuici, którzy dążyli, by „reklamować” Yerba Mate Właściwości jako opcję zastępczą dla herbaty, która dostarczana była z Azji. To właśnie dzięki uprawiania krzewów koniecznych w przygotowaniu Yerba Mate zakon Jezuitów świetnie funkcjonował finansowo i przez cały czas potęgującej się popularności Yerba Mate nie mieli prawa oni narzekać na brak środków do życia. Było to podstawowe źródło ich materialnej egzystencji.